دوستی نیز گل ست ؛
مثل نیلوفر وناز
ساقه ی ترد و ظریفی دارد .
بی گمان سنگدل است آن که روا می دارد
جان این ساقه ی نازک را
دانسته
بیازارد !
دست یکدیگر را
بفشاریم به مهر
جام دلهامان را
مالا مال از یازی ، غمخواری
بسپاریم به هم
بسراییم به آواز بلند :
شادی روی تو !
ای دیده به دیدار تو شاد
باغ جانت همه وقت از اثر صحبت دوست
تازه
عطر افشان
گلباران باد !
سلام
من الهه م . این شعر هم از فریدون مشیریه .
+ نوشته شده در یکشنبه یازدهم اسفند ۱۳۸۷ ساعت 20:45 توسط Elahe